Hoi, Tex hier weer!
Ik lag deze week gewoon weer op m’n vaste plek: onder tafel.
Beetje luisteren, beetje slapen… je kent het wel.
Er zat iemand die zei: “Ik denk dat ik het wel goed geregeld heb.”
Dat hoor ik vaker. Dus we gingen er samen doorheen.
En wat bleek
– er was iets dat nét iets anders zat dan hij dacht
– iets wat al geregeld was, maar een kleine update kon gebruiken
– en een los eindje dat gewoon even besproken moest worden
Niks ernstigs. Maar wel goed om te weten.
Aan het einde zei hij:
“Fijn dat alles weer opgefrist is.”
Ik kreeg helaas geen koekje…
– Tex 
